W naszym przypadku to proces obróbki z góry definiuje orientację osi Z, a tym samym osi wrzeciona.
Poziome toczenie Z, pionowe Z toczenie pionowe, pionowe frezowanie Z, ...
Cześć,
Załóżmy, że uważam, iż SW opierał się na większości czystego oprogramowania 2D (Autocad w tamtym czasie, Vellum dla tych, którzy mogli znać), które opierało się na widoku frontowym w X/Y (jak każda reprezentacja w kartezjańskim układzie współrzędnych x x, oś y), więc Z domyślnie znajdowało się w płaszczyźnie głębokości.
Zbliżenie między SW a Catia jest " świeże " i zmiana całej logiki wydaje mi się skomplikowana, zwłaszcza biorąc pod uwagę stare pliki, które nie powinny eksplodować podczas lotu (co nie jest najbardziej stabilne według już podstawowych wersji przeskoków)
SW narodziło się w 95 roku (oprogramowanie) i już wtedy działało w 3D
Mimo to zgadzam się z tobą, osie X i Y były osiami 2D, a Y to pion. 3D tworzyło upojenie na 3 osiach, więc Z było albo poziome, by nic nie zmieniać, albo pionowe w nowszych oprawach.
Krótko mówiąc